Brigitta van Zweden

Brigitta van Zweden (1303-1373), zette zich onvermoeibaar in voor de Kerk en bekommerde zich om haar lot op Europees niveau. Zij smeedde een kostbare oecumenische band: enerzijds scheurden de Scandinavische landen zich in de 16de eeuw af van Rome, en anderzijds heeft de Orde van de Heilige Verlosser die zij gesticht heeft een bijzondere oecumenische roeping.

Voor Brigitta binnentrad in het klooster, was zij gehuwd en moeder van acht kinderen, waaronder de heilige Catharina van Zweden. In 1341 ging ze met haar man op pelgrimstocht nar Compostella. Na de dood van haar man Ulf wijdde ze zich aan God en doorkruiste ze Europa van noord tot zuid “zonder onderbreking om de eenheid der christenen te realiseren”. Ze stierf in Rome.

Door haar in oktober 1999 aan te duiden als co-patrones van het Europese continent wilde paus Joannes-Paulus II bereiken “dat niet alleen diegenen die zich geroepen weten tot een vorm van gewijd leven, zich haar nabij kunnen voelen, maar ook zij die geroepen worden tot de gewone bezigheden van het levennals leek in deze wereld en vooral tot de hoge en veeleisende roeping van het vormen van een christelijk gezin”. Bij Brigitta ging de echtelijke liefde immers “hand in hand met een intens gebedsleven, met de studie van de Heilige Schrift, met de versterving, met de naastenliefde”.